உதறித் தள்ளு தூக்கி எறிந்திடு

உதறித் தள்ளு தூக்கி எறிந்திடு Utharith thallu thookki erinthidu அழுத்தும் சுமைகளை (தினம்) Aluththum sumaikalai (thinam) பற்றும் பாரங்களை – உன்னை Pattaுm paarangalai – unnai பொறுமையுடன் நீ ஒடு Poraுmaiyudan nee odu நேசரின் மேல் கண் வைத்து ஓடு Naesarin mael kann vaiththu odu மேகம் போன்ற திரள் கூட்டம் Maekam ponta thiral koottam பரிசு பெற்று நிற்கின்றனர் Parisu pettaு nirkintanar முகம் மலர்ந்து கை அசைத்து Mukam malarnthu kai asaiththu வா வா வா என்கின்றனர் Vaa vaa vaa enkintanar அவமானத்தை எண்ணாமல் Avamaanaththai ennnnaamal சுமந்தாரே சிலுவைதனை Sumanthaarae siluvaithanai அமர்ந்து விட்டார் அரியணையில் Amarnthu vittar ariyannaiyil அதிபதியாய் அரசனாய் Athipathiyaay arasanaay தமக்கு வந்த எதிர்ப்பெல்லாம் Thamakku vantha ethirppellaam தாங்கிக் கொண்ட இரட்சகரை Thaangik konnda iratchakarai சிந்தையில் நாம் நிறுத்தினால் Sinthaiyil naam niraுththinaal சோர்ந்து நாம் போவதில்லை Sornthu naam povathillai