Gunapadu Paavi Deva - குணப்படு பாவி தேவ

குணப்படு பாவி, தேவ Kunappadu paavi, thaeva கோபம் வரும் மேவி – இப்போ Kopam varum maevi – ippo அனுபல்லவி Anupallavi கணப்பொழுதினில் காயம் மறைந்துபோம் kanappoluthinil kaayam marainthupom காலமிருக்கையில் சீலமதாக நீ Kaalamirukkaiyil seelamathaaka nee சரணங்கள் Saranangal 1. கர்த்தனை நீ மறந்தாய் – அவர் 1. Karththanai nee maranthaay – avar கற்பனையைத் துறந்தாய், karpanaiyaith thuranthaay, பக்தியின்மை தெரிந்தாய் – பொல்லாப் Pakthiyinmai therinthaay – pollaap பாவ வழி திரிந்தாய், Paava vali thirinthaay, புத்திகெட்ட ஆட்டுக் குட்டியே ஓடி வா, Puththiketta aattuk kuttiyae oti vaa, உத்தம மேய்ப்பனார் கத்தி யழைக்கிறார் uththama maeyppanaar kaththi yalaikkiraar 2. துக்கமடையாயோ? பாவி 2. Thukkamataiyaayo? Paavi துயரமாகாயோ? Thuyaramaakaayo? மிக்கப் புலம்பாயோ? – மனம் Mikkap pulampaayo? – manam மெலிந்துருகாயோ? melinthurukaayo? இக்கணம் பாவக் கசப்பை யுணராயோ? Ikkanam paavak kasappai yunaraayo? தக்க அருமறைப் பக்கந் தொடராயோ? Thakka arumaraip pakkan thodaraayo? 3. தாவீ தரசனைப்போல் – தன்னைத் 3. Thaavee tharasanaippol – thannaith தாழ்த்தும் மனாசேயைப்போல் Thaalththum manaaseyaippol பாவி மனுஷியைப்போல் – மனம் Paavi manushiyaippol – manam பதைத்த பேதுருபோல், Pathaiththa paethurupol, தேவனுக்கேற்காத தீமைசெய்தேனென்று Thaevanukkaerkaatha theemaiseythaenentu கூவிப் புலம்பு நல் ஆவியின் சொற்படி koovip pulampu nal aaviyin sorpati 4. உன்னை நீ நம்பாதே! – இவ் 4. Unnai nee nampaathae! – iv வுலகையும் நம்பாதே; Vulakaiyum nampaathae; பொன்னை நீ நம்பாதே – எப் Ponnai nee nampaathae – ep பொருளையும் நம்பாதே; porulaiyum nampaathae; தன்னைப் பலியிட்டுத் தரணி மீட்டவர் Thannaip paliyittuth tharanni meettavar நின்னையும் ரட்சிப்பார் , அனைவரைப் பற்று ninnaiyum ratchippaar , anaivaraip pattaு