-
וַתֹּ֤אמֶר Then va-TOH-mer אֶסְתֵּר֙ said es-TARE אִם Esther, eem עַל If al הַמֶּ֣לֶךְ ha-MEH-lek ט֔וֹב king, tove יִנָּתֵ֣ן the yee-na-TANE גַּם please ɡahm מָחָ֗ר it ma-HAHR לַיְּהוּדִים֙ granted la-yeh-hoo-DEEM אֲשֶׁ֣ר be uh-SHER בְּשׁוּשָׁ֔ן it beh-shoo-SHAHN לַֽעֲשׂ֖וֹת let la-uh-SOTE כְּדָ֣ת also keh-DAHT הַיּ֑וֹם morrow HA-yome וְאֵ֛ת to veh-ATE עֲשֶׂ֥רֶת the uh-SEH-ret בְּנֵֽי Jews beh-NAY הָמָ֖ן to ha-MAHN יִתְל֥וּ which yeet-LOO עַל in al הָעֵֽץ׃ Shushan ha-AYTS